|
Rozdział 2
Umowy zawierane na odległość
Art. 6. 1. Umowy zawierane z
konsumentem bez jednoczesnej obecności obu stron, przy wykorzystaniu środków
porozumiewania się na odległość, w szczególności formularza zamówienia
niezaadresowanego lub zaadresowanego, listu seryjnego, reklamy prasowej
z wydrukowanym formularzem zamówienia, katalogu, telefonu, radia, telewizji,
automatycznego urządzenia wywołującego, wizjofonu, wideotekstu, poczty
elektronicznej, telefaksu, są umowami na odległość, jeżeli kontrahentem
konsumenta jest przedsiębiorca, który w taki sposób zorganizował swoją
działalność.
2. Propozycja zawarcia umowy w postaci
oferty, zaproszenia do składania ofert lub zamówień albo do podjęcia rokowań
powinna jednoznacznie i w sposób zrozumiały informować o zamiarze zawarcia
umowy przez tego, kto ją składa.
3. Posłużenie się wizjofonem, telefaksem,
pocztą elektroniczną, automatycznym urządzeniem wywołującym i telefonem
w celu złożenia propozycji zawarcia umowy może nastąpić wyłącznie za uprzednią
zgodą konsumenta.
Art. 7. 1. Konsument, który zawarł
umowę na odległość, może od niej odstąpić bez podania przyczyn, składając
stosowne oświadczenie na piśmie, w terminie dziesięciu dni ustalonym w
sposób określony w art. 10 ust. 1.
2. Nie jest dopuszczalne zastrzeżenie,
że konsumentowi wolno odstąpić od umowy za zapłatą oznaczonej sumy (odstępne).
3. W razie odstąpienia od umowy umowa
jest uważana za niezawartą, a konsument jest zwolniony z wszelkich zobowiązań.
To, co strony świadczyły, ulega zwrotowi w stanie niezmienionym, chyba
że zmiana była konieczna w granicach zwykłego zarządu. Jeżeli konsument
dokonał jakichkolwiek przedpłat, należą się od nich odsetki ustawowe od
daty dokonania przedpłaty.
Art. 8. 1. Umowa o świadczenie
ciągłe lub okresowe może być zawarta na czas oznaczony albo nieoznaczony.
2. Umowę zawartą na czas dłuższy niż
rok poczytuje się po upływie tego terminu za zawartą na czas nieoznaczony.
3. Jeżeli czas trwania umowy nie jest
oznaczony, każda ze stron może ją wypowiedzieć bez wskazania przyczyn,
z zachowaniem terminu miesięcznego, chyba że strony zastrzegły krótszy
termin wypowiedzenia.
Art. 9. 1. Konsument powinien
być poinformowany, przy użyciu środka porozumiewania się na odległość,
najpóźniej w chwili złożenia mu propozycji zawarcia umowy, o:
1) imieniu i nazwisku (nazwie),
adresie zamieszkania (siedziby) przedsiębiorcy oraz organie, który zarejestrował
działalność gospodarczą przedsiębiorcy, a także numerze, pod którym przedsiębiorca
został zarejestrowany,
2) istotnych właściwościach
świadczenia i jego przedmiotu,
3) cenie lub wynagrodzeniu
obejmujących wszystkie ich składniki, a w szczególności cła i podatki,
4) zasadach zapłaty ceny lub
wynagrodzenia,
5) kosztach oraz terminie i
sposobie dostawy,
6) prawie odstąpienia od umowy
w terminie dziesięciu dni, ze wskazaniem wyjątków, o których mowa w art.
10 ust. 3,
7) kosztach wynikających z
korzystania ze środków porozumiewania się na odległość, jeżeli są one
skalkulowane inaczej niż wedle normalnej taryfy,
8) terminie, w jakim oferta
lub informacja o cenie albo wynagrodzeniu mają charakter wiążący,
9) minimalnym okresie, na jaki
ma być zawarta umowa o świadczenia ciągłe lub okresowe,
10) miejscu i sposobie składania
reklamacji,
11) prawie wypowiedzenia umowy,
o którym mowa w art. 8 ust. 3.
2. Informacje, o których mowa w ust.
1, powinny być sformułowane jednoznacznie, w sposób zrozumiały i łatwy
do odczytania.
3. Przedsiębiorca jest obowiązany do
potwierdzenia konsumentowi na piśmie informacji, o których mowa w ust.
1, najpóźniej w momencie rozpoczęcia spełniania świadczenia.
4. Obowiązek określony w ust. 3 nie
dotyczy jednorazowych świadczeń, które same są spełniane przy użyciu środków
porozumiewania się na odległość i za które rachunek wystawia osoba fizyczna
lub prawna, która w ramach swojego przedsiębiorstwa udostępnia co najmniej
jeden środek porozumiewania się na odległość, dostępny dla konsumenta
i przedsiębiorcy (operator środków porozumiewania się), z wyjątkiem jednak
informacji, o których mowa w ust. 1 pkt 1.
Art. 10. 1. Termin dziesięciodniowy,
w którym konsument może odstąpić od umowy, liczy się od dnia wydania rzeczy,
a gdy umowa dotyczy świadczenia usługi - od dnia jej zawarcia.
2. W razie braku potwierdzenia informacji,
o których mowa w art. 9 ust. 1, termin, w którym konsument może odstąpić
od umowy, wynosi trzy miesiące i liczy się od dnia wydania rzeczy, a gdy
umowa dotyczy świadczenia usługi - od dnia jej zawarcia. Jeżeli jednak
konsument po rozpoczęciu biegu tego terminu otrzyma potwierdzenie, termin
ulega skróceniu do dziesięciu dni od tej daty.
3. Jeżeli strony nie umówiły się inaczej,
prawo odstąpienia od umowy zawartej na odległość nie przysługuje konsumentowi
w wypadkach:
1) świadczenia usług rozpoczętego,
za zgodą konsumenta, przed upływem terminu, o którym mowa w art. 7 ust.
1,
2) dotyczących nagrań audialnych
i wizualnych oraz zapisanych na nośnikach programów komputerowych po usunięciu
przez konsumenta ich oryginalnego opakowania,
3) umów dotyczących świadczeń,
za które cena lub wynagrodzenie zależy wyłącznie od ruchu cen na rynku
finansowym,
4) świadczeń o właściwościach
określonych przez konsumenta w złożonym przez niego zamówieniu lub ściśle
związanych z jego osobą,
5) świadczeń, które z uwagi
na ich charakter nie mogą zostać zwrócone lub których przedmiot ulega
szybkiemu zepsuciu,
6) dostarczania prasy,
7) usług w zakresie gier losowych
i zakładów wzajemnych.
Art. 11. 1. Umowa nie może nakładać
na konsumenta obowiązku zapłaty ceny lub wynagrodzenia przed otrzymaniem
świadczenia.
2. Umowa powinna określać miejsce i
sposób składania reklamacji, nie powodujące nadmiernych trudności lub
kosztów po stronie konsumenta.
Art. 12. 1. Jeżeli strony nie
umówiły się inaczej, przedsiębiorca powinien wykonać umowę zawartą na
odległość najpóźniej w terminie trzydziestu dni po złożeniu przez konsumenta
oświadczenia woli o zawarciu umowy.
2. Jeżeli przedsiębiorca nie może spełnić
świadczenia z tego powodu, że przedmiot świadczenia nie jest dostępny,
powinien niezwłocznie, najpóźniej jednak w terminie trzydziestu dni od
zawarcia umowy, zawiadomić o tym konsumenta i zwrócić całą otrzymaną od
niego sumę pieniężną.
3. W wypadku gdy przedsiębiorca nie
może wykonać zobowiązania z powodu choćby przejściowej niemożności spełnienia
świadczenia o właściwościach zamówionych przez konsumenta, przedsiębiorca
może, jeżeli zawarto takie zastrzeżenie w umowie, zwolnić się z zobowiązania
przez spełnienie świadczenia zastępczego, odpowiadającego tej samej jakości
i przeznaczeniu oraz za tę samą cenę lub wynagrodzenie, informując zarazem
konsumenta na piśmie o jego prawie nieprzyjęcia tego świadczenia i odstąpienia
od umowy, ze zwrotem rzeczy na koszt przedsiębiorcy.
4. W wypadku, o którym mowa w ust. 3,
konsument ma prawo odstąpić od umowy w sposób i na zasadach określonych
w art. 7. Zwrot rzeczy następuje w takim wypadku na koszt przedsiębiorcy.
Art. 13. 1. W wypadku odstąpienia
od umowy przez konsumenta przedsiębiorca ma obowiązek poświadczyć na piśmie
zwrot świadczenia.
2. Jeżeli świadczenie konsumenta ma
być spełnione z wykorzystaniem kredytu lub pożyczki udzielonych przez
przedsiębiorcę albo gdy umowa przewidywała wykorzystanie kredytu udzielonego
na podstawie porozumienia kredytodawcy z przedsiębiorcą, odstąpienie od
umowy zawartej na odległość jest skuteczne także wobec umowy kredytu lub
pożyczki zawartej przez konsumenta.
Art. 14. Konsument może żądać
unieważnienia, na koszt przedsiębiorcy, zapłaty dokonanej kartą płatniczą
w razie niewłaściwego wykorzystania tej karty w wykonaniu umowy zawartej
na odległość. Nie uchyla to obowiązku naprawienia konsumentowi poniesionej
przez niego szkody.
Art. 15. Spełnienie świadczenia
niezamówionego przez konsumenta następuje na ryzyko przedsiębiorcy i nie
nakłada na konsumenta żadnych zobowiązań.
Art. 16. 1. Przepisów o umowach
zawieranych na odległość nie stosuje się do umów:
1) z wykorzystaniem automatów
sprzedających,
2) z wykorzystaniem innych
automatów umieszczonych w miejscach prowadzenia handlu,
3) dotyczących inwestycji kapitałowych,
4) ubezpieczenia, w tym o członkostwo
w otwartych funduszach emerytalnych, oraz reasekuracji,
5) związanych z wykonywaniem
czynności bankowych oraz takichże czynności dokonywanych przez spółdzielcze
kasy oszczędnościowo-kredytowe,
6) rent,
7) dotyczących terminowych
operacji finansowych i opcji,
8) zawartych z operatorami
telekomunikacji przy wykorzystaniu publicznych automatów telefonicznych,
9) dotyczących nieruchomości,
z wyjątkiem najmu,
10) sprzedaży z licytacji.
2. Przepisów art. 9, 10 i art. 12 ust.
1 nie stosuje się do:
1) sprzedaży artykułów spożywczych
dostarczanych okresowo przez sprzedawcę do mieszkania lub miejsca pracy
konsumenta,
2) świadczenia, w ściśle oznaczonym
okresie, usług w zakresie zakwaterowania, transportu, rozrywek, gastronomii;
w wypadku rozrywek na świeżym powietrzu przedsiębiorca może zastrzec także
wyłączenie obowiązku zawiadomienia o niemożności spełnienia świadczenia,
o którym mowa w art. 12 ust. 2, jednak tylko we wskazanych w umowie okolicznościach.
Art. 17. Nie można w drodze umowy
wyłączyć lub ograniczyć praw konsumenta określonych w art. 1-16, także
w razie dokonania wyboru prawa obcego.
[...]
|
